Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՄանկավարժական էսսե

Ժպիտ

Մեղմ է ասված՝ պատրաստվում է։

Դու երբևէ արյան հետ խառնված կաթ խմե՞լ ես։ Մի՛ զարմացիր, մի՛ շտապիր ժխտել։ Մայրիկը պատրաստվում է. նա սեղմում է ատամները, աչքերը լի են արցունքներով, դողացող ձեռքերով նա հանում է կուրծքը, պտուկն ասես հատված է դանակով, վերքից արյուն է ծորում։

Շարունակել կարդալ

Advertisements

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

Հոր խոստովանությունը որդուն

Սիրելի՛ ընթերցող,
Այս գիրքը հրատարակվել է 1980 թվականին, երբ իմ որդին՝ Պաատան, որին հղել եմ իմ խոստովանությունը, դարձավ 16 տարեկան։

Այժմ ես սա ձեզ եմ առաջարկում համարյա առանց փոփոխությունների, եթե չհաշվենք հրատարակչական ուղղումներն ու առանձին մասերի վերնագրումները։

Բայց ձեզ հետաքրքիր կլինի՝ ինչպիսին է այսօր նա՝ իմ որդին, և փոխվե՞լ են արդյոք մանկավարժության հանդեպ մեր հայացքները։

Այդ նպատակով ես հնարավոր համարեցի ձեզ տալ տեղեկություններ՝ որպես «լրացուցիչ էջեր», որոնք զետեղված են տեքստում։

Շնորհակալ եմ, որ բացեցիք այս գիրքը։

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

fedor-reshetnikov-opyat-dvojka Վարիացիա․ «Նորից երկուս»

Մանկավարժական էսսե

Մենք շատ լավ գիտենք, որ դպրոցական գնահատականները չեն կարող որոշել մեր Երեխայի անհատականությունը. դրանք պիտանի չեն ճակատագիրը գուշակելու համար: Այնուամենայնիվ, այնքան ենք կարևորում, որ դրանք իսկապես փչացնում են մեր ու Երեխայի կյանքը: Կարելի է անգամ պատկերացնել, թե ինչպես է պետությունն ինքը վեր հանել «5» թվանաշանի կամ խորհրդավոր միավորների տեսքով կուռքը ու պահանջում է մեզնից, որ անընդհատ՝ դպրոցական կյանքի ողջ ընթացքում, մեր երեխաներին՝ նրանց ուրախությունը, ազատությունն ու ձգտումը, նրանց ստեղծականությունը զոհաբերենք դրան, զոհաբերենք Երեխայի հետ մեր լավ հարաբերությունները: Կարևորը դառնում է լավ գնահատականներ ստանալը, քանզի միայն դրանցով կարելի է տեղ գնել կյանքում:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՍիմֆոնիա. խնայեք իմ խոսքը

Դուք պատրա՞ստ եք օգնելու ինձ, որ զարգանամ:

Մեծ շնորհ արեք:

Եվ առաջին հերթին հոգացեք իմ խոսքի զարգացումը:

Մի՛ կարծեք, թե խոսքը հարկավոր է ինձ միայն մարդկանց հետ շփվելու համար: Խոսքի օգնությամբ ես կշփվեմ թե´ ձեզ հետ, թե´կենդանական աշխարհի, թե´ բույսերի, թե´ քարերի, թե´ աստղալից երկնքի, թե´ Աստծո հետ: Խոսքի օգնությամբ ես կհասկանամ և կդրսևորեմ ինձ, կարտահայտեմ իմ մտքերը, իմ զգացմունքները, կդաստիարակվեմ:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

Minolta DSC
Ֆանտազիա: Բության շնորհների մասին
Նկարեք, խնդրեմ, շրջան և դրա մեջ շատ-շատ կետեր դրեք: Շրջանը մեր Երեխան է: Շրջանի կետերը՝ Երեխայի հնարավորությունները: Դրանցով նրան օժտել է Բնությունը: Նա շատ շռայլ է մարդկային էակների հանդեպ։ Որքան են այդ հնարավորությունները Երեխայի մեջ՝ չենք կարող ասել: Շատ են: Դրանք այնքան են, որքան պետք կգան ոչ միայն մեր՝ 21-րդ դարում, այլև ապագա հարյուրամյակներում և հազարամյակներում: Հասկանալի է, որ այդ հնարավորությունները միատեսակ չեն, տարբեր են: Երեխան սահմանափակված չէ իր հնարավորությունների մեջ, նա ամեն ինչ կարող է: Համարձակվում եմ կրկնել իմ պատկերացումները Երեխայի մասին:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՌեչիտատիվ: Մի՛ վախեցեք բախումներից

Մանկավարժսկան էսսե

Ո՞վ է ասում, թե պատիժը դաստիարակության՝ դարերով փորձարկված, կյանքով հաստատված լավագույն մեթոդն է: Նա, ով չի հավատում Երեխայի բարի բնույթին, այլ հավատում է չարին: Նա, որ մեծացել է ավտորիտարզմի ոգով, դա իր մանկավարժական սկզբունքն է դարձրել: 1679 թվականին հրատարակված «Այբբենարանում» գտնում ենք մի երկար բանաստեղծություն, որ գովերգում է ոչ թե Երեխային, այլ նրան պատժող գործիքները: Բանաստեղծության մեջ Երեխան ի սկզբանե մեղավոր է. նա չի ուզում սովորել ու դաստիարակվել, եթե չպարտադրես: Հետևաբար՝ կեցցե պատիժը, դա նրան խելք է սովորեցնում[1]:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՎարիացիա. բերկրանքով դաստիարակելու մասին

Բերկրանքը մեր ոգու վսեմ վիճակն է: Այն օգնում է տեսնել մարդկանց աշխարհը իր բարության, գեղեցկության և պատրաստակամության մեջ: Այն էներգիա է, որ մեզ ուղղորդում է արարման, ստեղծագործելուն, սիրո հզորացման, բարեկամության, համաձայնության, հաշտեցման ու ներման:

Ասված է. «Ուրախությունն առանձնահատուկ իմաստնություն է»: Նշանակում է` պետք է իմանալ՝ ինչի վրա և ինչպես ուրախանալ, ինչպես պարգևել ուրախությունը, ինչպես ընդունել այն, ինչպես զմայլվել և ինչպես ուրախանալ ուրիշի հետ, ինչպես զվարճանալ ու ինչպես տոնել:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՖանտազիա. նկարն ավարտելու մասին

Մանկավարժական էսսե

Երեխան լավ որակներ է դրսևորում՝ հարկավոր է դրանք ամրապնդել: Երեխան որոշ լավ որակներ չունի՝ հարկավոր է դրանք զարգացնել:

Որոշ որակներ նրա մեջ աղավաղված են՝ հարկավոր է շտկել:
Երեխան հիմար որակներ է ձեռք բերել՝ պետք է դրանցից հեռու պահել:
Ինչպե՞ս դա անենք:
Անվանենք այս հնարքը «նկարն ավարտել»։

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՌապսոդիա. հայրիկը, մայրիկը և ես

Նինցայի հարցը.
— Դուք ասացիք պապիկի և տատիկի կերպարների մասին: Գուցե կպատմեք նաև հայրիկի և մայրիկի կերպարների՞ մասին:

Հորս կերպարը մինչև հիմա ազդեցություն ունի իմ կյանքի վրա:
Նա զոհվել է ռազմաճակատում՝ Ղրիմում, երբ 36 տարեկան էր:
Նա տպարանի բանվոր էր, գրքեր էր հավաքում, թերթեր հրատարակում:

Շարունակել կարդալ

Շալվա Ամոնաշվիլի «Ընտանեկան դաստիարակության արվեստը»

content_amonashvili1__econet_ruՎարիացիա. դաստիարակության նշանակետը

Նշանակետը հուշում է դաստիարակության ուղին: Հենց նա էլ կօգնի մեզ այնպիսի բովանդակալից կերպարների հոսք մատնանշելու Երեխայի դստիարակության համար, որ կհամապատասխանի նրան:
Եվ ընդհանրապես, առանց նշանակետի դաստիարակությունն անկայուն դաստիարակություն է:

Շարունակել կարդալ